• Antonet vertelt .

''Steun zit in kleine dingen.''

Het verhaal van Antonet

Antonet, Eerst Verantwoordelijk Cliëntbegeleider: Persoonlijk heb ik het overlijden van iemand nooit als een taboe ervaren. Ik ben opgegroeid op een boerderij en daar was de dood vertrouwd, er werd niet geheimzinnig over gedaan.

Ik vind het heel mooi als ik mensen bij mag staan rond het overlijden van hun dierbare. Ik doe dat vanuit de  achtergrond, de familie staat voorop. Steun zit in kleine dingen, een woord, een gebaar, een kopje soep. Bij het
afscheid deel ik iets van mijn herinneringen aan de bewoner. Kleine dingen die iemand maakte tot wie hij of zij was. Waar iemand plezier aan beleefde, wat iemand betekende in de groep, hoe ik iemand heb ervaren. Met iedere bewoner bouw je een band op, daar kun je uit putten. Herinneringen ophalen doet goed, ook bij de families. Ook als er minder fijne dingen zijn geweest. Die mogen er ook zijn. Je kunt ook verdriet hebben om wat er niet is geweest, zo heb ik dat wel eens tegen een familielid gezegd. Bij zo’n afscheid vloeit er bij mij ook wel eens een traan, ik zeg dan gewoon dat het me ontroert. Ook daarin moet je je bescheiden opstellen, het draait op dat moment niet om jouw gevoel, het is je werk. Voor familie kan het heel waardevol zijn te zien dat het ook jou echt iets doet.