• Mevrouw Thomasse vertelt .

"Je merkt dat ze serieus naar je luisteren"

Het verhaal van mevrouw Thomasse

Een heel gewoon persoon en snel tevreden. Zo ziet mevrouw Thomasse zichzelf. Ze is 82 jaar, maar probeert zo lang mogelijk zelfstandig te blijven. En dat lukt haar aardig: ze woont nog in haar eigen huis en rijdt nog regelmatig auto. De medewerkers van Oktober helpen haar tweemaal in de week met douchen en het huishouden. ‘Met Marjon had ik meteen een klik. Ze hoort eigenlijk een beetje bij de inboedel.’

Wat voor hulp krijgt u van Oktober?

Ik maak gebruik van de thuiszorg en de huishoudelijke hulp. Marjon komt mij elke dinsdag helpen met poetsen en douchen. Ze is er dan van half een tot kwart voor vier. Ze komt al tien jaar, ik ben heel tevreden met haar en zou haar niet meer willen missen. Ik zeg altijd: ‘Marjon, ge wit de weg, ge wit wel wat er moet gebeuren.’ En dat is ook zo, ik heb een heel fijne hulp aan haar. Ze doet dingen uit zichzelf, zoals de ramen wassen of de badkamer een keer een extra beurt geven. We hadden meteen een klik, ze hoort eigenlijk een beetje bij de inboedel. Op zaterdag komen ze ook helpen om te douchen, dat zijn meestal dezelfde mensen. Ook heel fijne vrouwen, ik mag echt niet klagen. Het is prettig dat je dikwijls dezelfde hebt en niet elke week iemand anders.

Helpen ze u ook met dingen buiten het huishouden en het douchen om?

Ja, hoor. Ze houden alles in de gaten en schrijven alles op. Wanneer ik naar het ziekenhuis moet of wanneer ik voor uitslagen kan bellen. De hele rataplan. Morgen moet ik op controle naar de orthopeed en krijg ik meteen de uitslag van een scan. Ik heb altijd pijn in mijn botten en heb moeite met lopen. Morgen hoor ik of ze er nog wat aan kunnen doen. Ik zeg altijd: ‘Van buiten zie ik er nog goed uit, van binnen is het niks meer, haha!’. Ik heb namelijk ook chronische leukemie en de zenuwen in mijn benen zijn aangetast door neuropathie. Maar Oktober houdt alle afspraken goed in de gaten, ze willen alles weten en zijn echt geïnteresseerd in me.

Mevrouw Thomassen

"We hadden meteen een klik, ze hoort eigenlijk een beetje bij de inboedel."

Vindt u het moeilijk dat u lichamelijk niet meer zo mobiel bent?

Nou ja, ik kan nog een heleboel. Ik woon zelfstandig en ik rijd nog steeds auto. En met mijn scootmobiel kan ik naar de winkel en een lekker bakje koffie gaan drinken. Maar soms merk je dat het allemaal niet meer zo werkt als voorheen. Als ik de vaatwasser uitruim moet ik dat in etappes doen, want dan heb ik totaal geen energie meer. De zweetaanvallen door de chronische leukemie zijn ook geen pretje. En laatst was ik een weekendje weg met alleenstaande vriendinnen uit de buurt. Ik wilde gaan zwemmen, maar voordat ik met mijn rollator door het voetenbadje was, waren de wielen ook meteen gewassen. Toen ik eenmaal in het zwembad lag, ging het wel. Maar toen moest ik eruit en dacht ik wel even: ‘Goeiedag, zeg!’. Twee vriendinnen duwden me van achteren omhoog, wat een toestand. Maar het water was heerlijk warm en dat was ook wat waard. In mijn hoofd zit het gelukkig nog goed. Dat zou ik erg vinden, als mijn geest achteruit zou gaan.

Gaan de medewerkers op een persoonlijke manier met u om?

Jawel, hoor. We vertellen elkaar wel eens wat, zoveel vertrouwen hebben we wel in elkaar. Ik ga Marjon niet het hemd van het lijf vragen, maar we weten zeker het een en ander van elkaars leven. Als iemand al zo lang bij je over de vloer komt, dan voer je natuurlijk gesprekken over persoonlijke dingen. Dat vind ik ook fijn, dat we dat kunnen delen. Het geeft aan dat er een betere band is dan wanneer iemand een keertje komt poetsen en daarna weer gaat. Ik durf me ook uit te spreken als ik ergens niet blij mee ben, dat vertrouwen is er ook. Nu gebeurt dat eigenlijk nooit met de vaste medewerkers, die weten precies wat ik prettig vind. Maar als er een keertje een invaller is, dan voel ik me niet bezwaard om het te zeggen wanneer iets niet naar mijn zin gebeurt. En de keer daarna gaat het dan altijd goed. Je merkt dus dat ze serieus naar je luisteren.

Voelt u zich op uw gemak bij Oktober?

Heel erg. Ik word van alle kanten verzorgd, ik kan er geen kwaad woord over zeggen. Ik vind het elektronisch patiëntendossier trouwens ook een uitkomst. Ons Wilma, een van mijn vier dochters, heeft dat allemaal voor me geregeld. In dat dossier kan ik mijn afspraken, mijn zorgplan en de agenda van Oktober inzien. Allemaal op de iPad en dat lukt me nog best. Mijn laptop staat daar al jaren voor Jan Joker, maar met die iPad kan ik goed overweg. Ik kan erop typen, internetbankieren en de hele rataplan. En als iets niet lukt, dan heb ik nog een kleinkind dat er heel handig mee is. Die vat dat ding en het is in 1,2,3 voor elkaar. Nee hoor, dat gaat allemaal nog wel. Veel kan ik gelukkig nog zelf en als ik hulp nodig heb, dan weet ik dat ze voor me klaarstaan. Of het nu mijn familieleden, mijn vriendinnen of de fijne mensen van Oktober zijn.